Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bir boşanma davasına yapılan temyiz başvurusunu inceledi. Eşine “Eşeksin, hayvansın” diyen kocanın ağır kusurlu olduğuna karar verdi. Daire, “eşek” ifadesinin kadının kişilik haklarına saldırı sayılması gerektiğini belirterek erkeğin maddi ve manevi tazminat ödemesine hükmetti.
Aile Mahkemesi erkeği tam kusurlu buldu
Genç çift, uzun süredir şiddetli geçimsizlik nedeniyle Aile Mahkemesi’nde karşılıklı boşanma davası açtı. Dosyayı inceleyen mahkeme; davalı ve karşı davacı erkeğin her gün alkol kullanarak aile yaşamını olumsuz etkilediğini, eşine küfür ettiğini, “eşeksin, hayvansın” sözleriyle onu aşağıladığını, hakaret ve küçük düşürme eylemlerinde bulunduğunu, sorumsuz davrandığını tespit ederek erkeği tam kusurlu saydı.
İstinaf kararı bozdu, yerel mahkeme eşit kusur kararı verdi
Tarafların vekilleri kararı istinafa taşıdı. Bölge Adliye Mahkemesi, Aile Mahkemesi hükmünü kaldırdı ve dosyayı yeniden görülmek üzere ilk derece mahkemesine iade etti. Aile Mahkemesi ikinci kez yapılan yargılamada tarafları eşit kusurlu kabul ederek kadının tazminat taleplerini reddetti. Karar temyiz edilince devreye giren Yargıtay 2. Hukuk Dairesi emsal niteliğinde bir hüküm oluşturdu.
Yargıtay: Sürekli Hakaret Kişilik Haklarına Saldırıdır
Kararda, erkeğin sarf ettiği “eşeksin, hayvansın” ifadelerinin kişilik haklarına saldırı anlamına geldiği vurgulandı. Metinde şu ifadelere yer verildi: “İlk Derece Mahkemesi tarafından erkeğe yüklenilen, davacının aile yaşantısını olumsuz yönde etkileyecek şekilde her gün alkol aldığı, eşine karşı küfür ettiği, ‘eşeksin, hayvansın’ diyerek eşini aşağıladığı, hakaretlerde bulunduğuna dair eylemlerinin sürekliliği, kadının da erkeğe karşı şiddet eyleminin bir kereye mahsus olması nedeni ile, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu yönünde kusur belirlemesi yanlıştır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara ve özellikle kadına yüklenen fiziksel şiddetin karşılıklı olmasına göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı karşı davacı erkeğin, davacı karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı kusur belirlemesi ve değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. Boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebileceği öngörülmüştür. Evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddi desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, hakkaniyet kuralları da dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.”
